Muszę przyznać, że wakacje nie sprzyjają blogowaniu. Bardzo ciężko jest mi być w miarę regularną, ale staram się ;) możecie mnie obserwować na Instagramie, tam jest mnie nieco więcej (@kolorlova).

Myślę, że od września będę na blogu częściej, mam takie plany i będę dążyć do ich spełnienia. Będę miała ku temu okazję, ale o tym w następnym poście.

Dziś o ciąży. 22 tydzień, żarty się skończyły ;) brzuszek rośnie, w końcu jest naprawdę widoczny, a co więcej widoczne są także ruchy dziecka. Brzuch faluje jakbym była conajmniej w 30 tc. Przynajmniej z Karolcia tak miałam, że ruchy zaczęłam odczuwać dopiero jakoś w 20 tygodniu i były one spokojne. Dopiero później się rozhulaly. Teraz zaczęłam je odczuwać o wiele wcześniej. Nawet Karolci udało się już przebić piątkę dzidziusiowi ;) a to nie lada wyczyn, bo nie wiem jak u Was, ale jak chce komus pokazać jakie silne są ruchy, to maluch nagle staje się spokojny. Jakby się wstydził ;) nawet tatusia ;)

Ogólnie ciąża przebiega super, czuję się świetnie, wyniki mam dobre, dzidziuś jest zdrowy i oby tak do końca.

Zaczęłam też powoli szykować "wyprawke". Zrobiłam porządek w ciuszkach, niektóre już nawet się susza i pochowam je do czekające już komody. Robię tak dlatego, że korzystam z ciepłych dni i z tego, że wszystko teraz szybko schnie. Nie chcę takich rzeczy zostawiać na koniec. Tylko te prasowanie... Nie lubię bardzo, przy Karolci prasowalam przez pierwsze 2 miesiące, a teraz chyba odpuszczę. A jak było u Was? Przed nami jeszcze zakup łóżeczka na górę do sypialni i kołyski na dół. Ciagle się waham, ale chyba jednak stanie na kołyce. Poza tym niewiele mogę poszaleć, bo prawie wszystko mamy po Karolci, jednak jak będę już miała więcej czasu to na pewno rozejrze się w Internecie za czymś jeszcze :)

Za nami Usg polowkowe, na którym płeć dziecka została w 100% potwierdzona. Co obstawiacie? :)


Czas się czymś pochwalić. Czymś dla mnie ważnym i osobistym. I w zasadzie nie lubię się chwalić, ale takiej okazji nie ominę. A więc do rzeczy.

Na dwóch portalach internetowych pojawił się ze mną wywiad :) Wywiad, z którego jestem dumna, bo mogłam w nim pokazać chociaż część siebie. Wywiad, który będą mogli przeczytać inni i trochę mnie poznać. Wywiad, który być może ukaże się w książce, ale o tym niebawem :)

A tymczasem nie przedłużając zapraszam Was do lektury. Nie jest długo, więc na pewno znajdziecie chwilkę :) Nawet Wy zalatane mamy :)

1. http://www.eksmagazyn.pl/wazny-temat/ekscentryczna-bohaterka/katarzyna-kaca-ciesz-sie-z-kazdego-dnia-i-z-drobnostek-ktore-przynosi/

2. http://www.sukcesjestkobieta.pl/katarzyna-kaca-ciesz-sie-z-kazdego-dnia-i-z-drobnostek-ktore-przynosi/

Na obu portalach wywiad jest oczywiście ten sam, także sami wybierzcie sobie źródło.

Pozdrawiam Was gorąco w ten kolejny upalny dzień i już niedługo post ciążowy, bo czas leci i przydałaby się jakaś aktualizacja.
Organizując tegoroczne urodziny Karolci długo naszukałam się sklepu z dekoracjami. Sklepu idealnego, w którym w jednym miejscu będę miała wszystko czego będę potrzebować czyli talerzyki, kubeczki i inne gadżety. Przede wszystkim zależało mi na tym, aby cenowo było dobrze i żebym w jednym sklepie mogła zamówić wszystko, co jest mi potrzebne. 

W końcu znalazłam, chociaż nie sądziłam, że idealny sklep z akcesoriami urodzinowymi istnieje. A jednak :) I wiecie co? Całkowicie przepadłam! Ten sklep jest tak wspaniały, że chciałoby się mieć z niego po prostu wszystko! A wybór jakim dysponuje jest tak wielki, że kilka dni zajęło mi wybranie wymarzonego motywu.

Na stronie macie podział na "imprezy i urodziny", "stroje i dodatki", "dekoracje i nakrycia" i "akcesoria imprezowe". Sklep nie skupia się jedynie na gadżetach dziecięcych. Znajdziecie tam również dodatki na imprezy dla dorosłych, a także różne specjalne okazje jak chrzciny, ślub czy nawet baby shower. Chyba muszę poprosić kogoś o zorganizowanie takiej imprezy, bo chcę skorzystać z tych dobroci :)

Wracając do urodzin, to klikając np. na "urodziny dla dziewczynki" pokazują się Wam różne motywy, które możecie wybrać. A dalej już tylko akcesoria właśnie w wybranym temacie. Super sprawa, nie musicie za każdym razem szukać osobno kubeczków, talerzyków itd. A być może znajdziecie nawet coś, na co sami byście nie wpadli. 

Partybox
Ja tu Wam piszę, a sami powinniście wejść i zobaczyć :) Klikając na logo sklepu zostaniecie do niego bezpośrednio przeniesieni. 




Na koniec mam dla Was niespodziankę! Na 4 kolekcje urodzinowe mam dla Was 10% rabatu na całe zakupy.  Wystarczy, że przy zamówieniu wpiszecie kod "urodziny10". Kod ważny jest do 31 sierpnia i dotyczy niżej wymienionych kategorii. 

1. Jeśli chcecie urządzić urodziny dla dziewczynki kliknijcie  -> TU
2. Urodziny dla chłopca -> TU
3. Roczek -> TU
4. Impreza urodzinowa dla dorosłych -> TU

Dodatkowo do końca sierpnia macie 5% na wszystko! Kod to "sierpien5".

Bardzo polubiłam ostatnio lekkie, młodzieżowe powieści. Nie wiem czy to ta tęsknota za Harrym Potterem, którego pochłaniałam w kilka wieczorów czy może już się starzeję ;) i tęsknię za czasami licealnymi. Co by to nie było czytanie sprawia mi przyjemność i dziś mam Wam do polecenia kolejną książkę z Wydawnictwa Iuvi, które bardzo polubiłam. 


„Indeks szczęścia Juniper Lemon” to powieść o licealnych perypetiach nastolatków, pełna humoru, ale nieunikająca trudnych tematów. Juniper odkrywa tajemnice i słabości otaczających ją rówieśników, ale czy to pomoże jej uporządkować własny życiowy bałagan?

Od śmierci starszej siostry Camilli minęło dopiero sześćdziesiąt pięć dni. Szesnastoletniej Juniper ciężko w tak krótkim czasie pozbierać się po tragicznym wypadku. Musi stawić czoła nowej rzeczywistości – utraconej przyjaźni, szkolnej prześladowczyni oraz depresji, która dopadła jej matkę.
Juniper, tak jak kiedyś Camilla, rozpoczęła prowadzenie każdego dnia subiektywnego indeksu szczęścia w postaci fiszek. Dziewczyna odkrywa, że zaginęła jej fiszka o numerze sześćdziesiąt pięć. Dodatkowo w torebce należącej do siostry odnajduje list miłosny do tajemniczego „Ty”. Juniper pragnie rozwiązać obydwie sprawy: odzyskać notatkę, która zawiera jej najskrytszą tajemnicę, oraz odkryć, kto był ostatnim wybrankiem Camilli.
Juniper jest zabawna, mądra i niedoskonała, jak każda dziewczyna, ale imponuje wewnętrzną siłą, która pomaga jej podążać naprzód. Swoje poszukiwania zaginionej kartki z indeksem szczęścia rozpoczyna od… szkolnego śmietnika. Odkrywa wyrzuconą do kosza poezję i intymne wyznania uczniów. Czy ta wiedza zrujnuje życie Juniper, a może wręcz przeciwnie, pomoże jej uporządkować swoje sprawy?

Licealne problemy młodzieży, szkolne przyjaźnie i miłości, trauma i ponowne budzenie się do życia, pierwsze kroki w dorosłość zostały zaprezentowane przez połączenie literackiego języka z młodzieżowym oraz z typowym dla tego wieku poczuciem humoru i wrażliwością.  „Indeks szczęścia Juniper Lemon” to w pewnym stopniu książka o potędze słowa,
o odpowiedzialności człowieka za to, co mówi, i o sile oddziaływania słowa pisanego.

Jeśli czytaliście „Gwiazd naszych wina” Johna Greena czy „Oddam ci słońce” Jandy Nelson to z pewnością ta książka również przypadnie Wam do gustu.
Ledwo pisałam o 15 tygodniu, a tu już prawie 18 się zaczął. W pierwszej ciąży już dawno zajmowałam się planowaniem i szykowaniem, a teraz coś nie mam do tego weny. Nadal czasem zapominam, że jestem w ciąży, co chyba nie do końca jest dobre ;) w ten weekend nawet okupowalam parkiet na weselu i dawno się tak nie wytanczylam :) a właśnie, coś jednak powoli nie daje mi zapomnieć o ciąży. Pierwsza rzecz to brzuch, który z dnia na dzień tak urósł, że myślałam że nie zmieszcze się w sukienke. A druga to ruchy dziecka. Powoli zaczynam je czuć, znacznie wcześniej niż w ciąży z Karolcia.

Myślę, że na jesień zacznę już coś szykować, a jak poznamy na 100% płeć to przejrzę ciuszki po Karolci, bo jednak nie chce zostawiać wszystkiego na ostatnią chwilę.

Jeśli chodzi o imię, to też nie mamy póki co żadnych typów. Strasznie ciężka sprawa z tym imieniem :) na to też przyjdzie czas.

A co u mojej kochanej pierworodnej? Stała się jeszcze bardziej samodzielna, co niezmiernie mnie cieszy. Jest radosna i ciągle mówi o maluszku :) chociaż ostatnio miała tak ciężki tydzień jakby ja ktoś podmienil. Starsze dzieci też chyba miewają jakieś skoki rozwojowe, bo inaczej nie potrafię tego sobie wytłumaczyć. A może to jakieś kolejne bunty? W każdym razie dobrze, że już się skończyły, bo naprawdę nie było łatwo.

Mam nadzieję, że od września będzie mnie tu trochę więcej. Karolcia idzie do przedszkola, więc z pewnością wygospodarowuje trochę więcej czasu. A tymczasem korzystamy z lata, które niestety pogodowo nas nie rozpieszcza, ale chyba zdążyliśmy się już do tego przyzwyczaić.